Eind goed, al goed?

Mmmmm, nu moet ik weer aan mijn laatste verhaaltje beginnen. Heb ik hier eigenlijk wel zin in?

Niet echt. Waarom niet? omdat het vandaag super goed ging. Het beloningssysteem lijkt te werken. 1 ding hadden we veranderd ten opzichte van gisteren; nu zat papa langs Okke ipv mama. Wil niet zeggen dat het bij papa beter gaat, maar het ging nu wel redelijk tot goed. Niet verstoppen, netjes recht blijven zitten en als het goed gaat mag Okke een stukje film kijken. Handje geven gaat goed, eerst nog wel de verkeerde hand maar dan de goede. Tas mee en naar binnen.

Binnen ging het ook erg goed, hij kwam als eerste naar buiten. Op naar het dok.

Het water ingaan gaat minder, waarom nog onbekend. Eenmaal in het water gaat het super. Lisette heeft heel veel vertrouwen in hem en laat hem alleen met de dolfijnen zwemmen. Dolfijnen? Ja, hij heeft er weer twee. Alleen zwemmen? Ja, tussen twee dolfijnen in met zijn handen op de huid wordt hij voortgetrokken door de lagune terwijl Lisette hem los laat. Niet dat ze uit het water klimt, ze blijft gewoon in de buurt, maar hij zwemt wel los van Lisette.

en dan nog een keer zijn favoriet; het bodyboard. Dan is het weer doktijd. Nog even therapie en weer terug het water in.

Dansen met twee dolfijnen, ring gooien, rondjes zwemmen (alleen), enz. Op een gegeven moment mag hij Louisa (we zijn er eindelijk achter dat ze Louisa heet ipv Louise) in het water trekken. Dit is een traditie hier. Het is ook Louisa's laatste dag hier en dan moet ze het water in. Dit vind Okke toch wel even vreemd en ze pikt ook nog een dolfijn in.

Maar dan is het echt over. Hij moet eruit en op het dok wordt er afscheid genomen van Bonnie en Chabalita. Wat nu opvalt is dat Okke een handdoek over zich heeft en deze gewoon laat zitten. Zou het dan toch een gevalletje van KOUD HE geweest zijn dat hij niet zo snel het water in wilde? We weten het niet en Okke verteld het niet, maar volgens Lisette zat hij wel te rillen.

Het gesprek gaat over hoe goed het wel niet gegaan is vandaag, dat we het beloningssysteem willen/moet doorzetten in Nederland.

En dat was het wel voor deze keer. Gelukkig heeft de laptop het volgehouden, vanmiddag kregen we een melding dat de HDD oververhit dreigde te raken, wij hebben het volgehouden, de ene is wat bruiner dan de ander, de voorraadkast is bij leeg en hetzelfde geld voor de koel/vriescombinatie. De auto is opgehaald, de koffers zijn bijna ingepakt en het is bijna bedtijd voor de kids.

Nederland, we komen eraan. Curaçao ???? (zeg nooit nooit, want dat zeiden we de vorige keer ook.)

Te Otro Bia.

Koud hé!

Bon dia.

Vandaag weer iets geprobeerd voor de ontmoeting; Okke krijgt de tablet nog niet. We wachten totdat Lisette zichtbaar is en zeggen dan tegen Okke dat als hij zijn vingers niet in de oren doet hij een filmpje mag kijken. OK, denkt Okke, dan verstop ik me toch onder de tafel. Dat is dan ook weer niet de bedoeling. Uiteindelijk is Lisette er en wil Okke in mama kruipen om zich te verstoppen. De vingers gaan af en toe richting oren, maar Okke wil geen handje geven. UIteindelijk geven we hem de tas en meneer staat op en wandeld vrolijk mee.

Therapie ging erg goed. Hij snapt het beloningssysteem nu goed en nu is het zaak om de tijd tussen de beloningen te vergroten. Verder valt hier niet veel over te vertellen. Na 30 minuten is meneer gereed om te gaan zwemmen. Hij loopt naar het dok met zijn gevangenisgewichten weer om en een drukvestje aan. Dit is een vestje wat ze kunnen oppompen zodat hij meer druk op zijn lichaam voelt.Dit vindhij prettig.

Okke blijft het wat moeilijk vinden om het water in te gaan, misschien is het hem te koud? Eenmaal in het water is het een en al plezier. Hij geniet erg duidelijk van de tijd die hij mag spenderen met Bonnie. Kijk maar naar de foto's. Deze zijn nu ook van een stuk dichterbij genomen omdat we vandaag weer naar het dok mochten.

Ook heeft hij vandaag weer met het bodyboard een rondje door de lagune mogen maken. Herinneringen komen terug bij hem en hij grijnst overduidelijk van plezier.

Ook moest er vandaag weer aan de kleur gewerkt worden, dus zwembad.

en dat was het weer voor onze 1 na laatste dag, morgen nog en dan is het inpakken geblazen en weer naar huus.

Te akiratu.

P.S. Brugklas/SO3. de antwoorden staan bij de foto's waar de vragen bij gesteld worden

Druk, druk, druk, druk, druk,

Vandaag gaan we het anders proberen. Okke zit al in de goede richting en heeft de tablet. Lisette wordt ruim van te voren aangekondigd en dat doet Okke vrij weinig. De tablet is en blijft heilig. Als Okke deze moet afgeven dan wil hij de vingers in de oren doen. We kunnen dit niet helemaal voor zijn, maar we geven hem vlug de tas in zijn handen en dan is het goed. Hij is over de drempel heen.

Morgen gaan we dit weer aanpassen.

Vandaag gaat de sessie goed, hij werkt veel beter mee en dat merken we; na 30 minuten is meneer gereed om naar het dok te gaan. Ook heeft hij zijn gevangenisgewichten weer aan, schijnbaar vindt hij dit toch best fijn, we zullen dit eens navragen.

Vanaf onze plek zien we dat hij wat meer tegenstribbeld om het water in te gaan, maar hij vindt het nog steeds leuk als hij er eenmaal in ligt. Er worden rondjes gezwommen, gedanst, tongen tegen elkaar uitgestoken, kusjes geven en zijn favoriet; Body boarden. Helaas kan dit niet iedere sessie, er zijn enkele dolfijnen waarvan de snuit is beschadigd en die dit dus niet kunnen/mogen doen. Onze dolfijn, Bonnie, heeft geen beschadigde snuit en kan dus wel bodyboarden, alleen is zij zwanger en mag ze niet te veel belast worden.

Eenmaal op het dok krijgt okke prikkel/druk therapie. Dit doen ze door met een balletje met nopjes over zijn benen, armen, lichaam te gaan. Deze balletjes kun je gewoon kopen bij een dierenspeciaalzaak en nee, die willen/hoeven we nu nog niet te hebben.

Hij mag nog even het water weer in om wat dolfijnondersteunende therapie te doen, daarna douchen.

Het gesprek gaat voornamelijk over de druk die Okke op zijn lichaam voelt en dat hij dat waarschijnlijk als zeer prettig ervaart. Het blijkt dat autisten en downers dit als zeer prettig ervaren, bewust zijn van je eigen lichaam. Hoe precies weten we nog niet. Ook vragen we aanLisette waarom zij denktdat Okke het dansen zo fijn vindt. We zien aan zijn gezicht dat hij de spetters niet leuk vind, maar Lisette zegt dat de druk die op Okke's lichaam komt van het draaien in het water voor hem prettig zal zijn. Aha, weer wat geleerd.

We sluiten af en ons mannetje wordt losgelaten. Hij kijkt erg blij en lacht volop. Nu moeten we wachten op W, die heeft vandaag dolfijntrainsterdag. Hierbij krijgt ze enorm veel uitleg over het reilen en zeilen van een dolfijn. Helaas voor haar zit er geen commando's geven bij. Meer weet ik er ook niet van. Vraag het maar aan W zelf.

Vanmiddag standdag. We zijn tenslotte op Curaçao en om nou wit terug te komen, das ook sonde. Nee, we kiezen voor rood (hoewel we smeren als idioten. er is al meer zonnebrand verbruikt dan in de afgelopen 5 jaar samen). Okke zal helaas niet zoveel verkleuren denken we, zal komen door het smeren maar ook door het swimsuit wat hij aanheeft. Daarnaast heeft hij de grote bank in de woonkamer ingepikt om zijn youtube filmpjes te bekijken.

Te akiratu.

Joe Dalton

Okke zit al aan de tablet als Lisette eraan komt. Positief, hij stopt zijn vingers niet in zijn oren, terwijl hij toch merkt dat Lisette er is omdat we hem daar attent op maken. Negatief; hij blijft stoicijns naar de tablet staren. Das dan ook weer niet de bedoeling. De tablet wordt verwijderd en de vingers gaan de oren in. Mmmmm, lastig. We geven hem de tas in zijn handen en meneer loopt vrolijk met de dames mee.

Vandaag is het een lange sessie voor hem geweest, ergens tussen 45 en 60 minuten. Hij doet het eigenlijk best wel goed, mag asl beloning voor een correct uitgevoerde opdracht even naar de tablet kijken, alleen duurt het wat langer voordat hij het doorheeft. (Of is hij gewoon koppig?) En ja, lopen met 20 kg extra aan je voeten, wie wil dat nu wel doen. Okke niet iig. Nou is het geen 20 kg, maar er worden toch extra gewichtjes aan Okke's enkels geplaatst zodat hij meer prikkels krijgt op zijn voetzolen. Met extra gewicht houd je de ballerinastand niet lang vol. Ook hier een gevalletje de aanhouder wint en voor je het weet is er een uur voorbij. En dan is het zover; Okke komt naar buiten met zijn gevangenisgewichten nog aan zijn enkels. Ziet er raar uit, maar het heeft als bij effect dat hij minder balletdanser doet.

Voordeel van zo'n lange therapiesessie is dan wel weer dat hij twee (3) dolfijnen tot zijn beschikking heeft. Een half uurtje is zo voorbij en wat kun je allemaal doen in die tijd. Met de bal gooien, dolfijntje rijden, voetaandrijving en natuurlijk nog het kiezen van dingen. Hij heeft gelukkig voor hem geen doktherapie. En zo is de tijd voorbij.

Meneer mag gaan douchen en daar wil hij toch nog wel even laten zien wie de baas moet zijn, alleen jammer voor hem dat hij dat niet is.

In het gesprek met Lisette wordt alles besproken wat ik hierboven al heb geschreven, alleen voegen we er aan toe dat zij, Lisette,denkt dat Okke moeite heeft met een omschakeling naar een nieuwe of andere situatie en dat we hem misschien meer moeten voorbereiden op nieuwe of andere situaties. Gaan we morgen proberen.

Voor het toeristische gedeelte; Willemstad, Koniging Emma brug (pontjesbrug), Wilheminaplein (lunch) en Fort Riff (soeveniers)

Te akiratu.

Na het weekend.

Tis weer maandag en na een weekend met leuke dingen, mag er weer gezwommen worden met Bonnie.

Maar eerst therapie.We doen wat er is afgesproken afgelopen vrijdag. we maken eerst een praatje met Lisettevoordat we Okke erbij betrekken. Eens kijken of meneer zijn vingers in zijn oren doet. Ja dus, voordat Lisette bij ons komtkijkt hij al haar richting uit, kijkt nog een keer en stopt zijn vingers in zijn oren en verstopt zich achter mamazodra hij door heeft dat Lisette onze kant op komt. Gelukkig is Paul aan de andere kant van de tafel erbij komen zitten en ziet hij dit dus uit eerste hand. Okke gaat met Lisette en Louise mee om therapie te doen. Wij krijgen een gesprekje met Paul. Die stelt vast dat het geen verstoppertje spelen is, maar dat dit met gedrag heeft te maken, zo van; "ik zie jou aankomen en ik weet dat ik iets bij jou moet doen en daar heb ik geen zin in". Hoe kunnen wij dit doorbreken? Dit gaat, maar vraagt veel geduld. We kunnen dit op meerder manieren doen;Met de tablet. 1.Deze eigenlijk afpakken zodra hij dit gedrag laat zien en hem daardoor laten realiseren dat vingers in de oren ongepast gedrag is. 2. Tablet geven als hij de vingers niet in zijn oren doet en hem een (1) youtube filmpje laten zien. Morgen kiezen we wat we gaan doen, optie 1 of 2.

Tevens zegt Paul dat je hem eigenlijk niet wil laten terugtrekkenin zijn eigen wereldje, want wat als hij besluit om er niet meer uit te komen?

Dan mag Okke naar het dok, hij heeft nu maar 30 minuten over zijn therapiesessie gedaan.

Daar aangekomen is het wel even schrikken, want het is nu niet; "zeg maar nee, dan krijg je er twee", maar er zwemmen maar liefst 4 dolfijnen bij hem rond. Gelukkig voor hem worden de dolfijnen verdeeld over de anderen (Okke is niet zo hebberig en gunt een ander ook wat) en kan hij het water in. Niet zoveel zin, maar hij gaat toch. Stiekumdoe hij het toch goed, kiezen gaat goed, somswordt er om een extra bevestiging gevraagd(plaatjes worden van plek gewisseld). Op een gegeven moment moeten wij even goed kijken, Laat Lisette Okke nou los en "rijdt" hij zelf op een dolfijn? Zo lijkt het iig wel, kijk de foto's maar. Ook wordt zijn favo onderdeel tevoorschijn gehaald, hier krijgt Okke geen keuze omdat ze goed doorhebben dat Okke niet gauw iets nieuws accepteerd, het Bodyboard. we weten dat Okke dit toen leuk vond, zou hij dit nu ook vinden? Volgens Romy, de trainster, wel. die spreken we nog even na de therapie. Dan is de tijd weer om en mag meneer gaan douchen. Dit duurt weer wat langer, want hij doet het niet goed.

Na het douchen gesprek met Lisette en hier krijgen we te horen dat de therapiesesie eigenlijk wel goed ging. 1 momentje gehad dat hij niet wilde. Omkleden ging goed, hij werkt niet mee, maar ook niet tegen. Dolfijn ging super, alleen het douchen als laatste, daar moest hij op een mat gaan staan en dat wilde hij niet. Situatie werd oncomfortabel gemaakt en meneer deed het wel.

Daarna vlug boodschappen doen en souvenierhunten. Vroeg eten, want we moesten naar de boot om 17.15 uur.

Met de boot naar de Spaanse Wateren gegaan. Aan deze baai liggen de beter gefortuneerde mensen met hun jachten en huizen. Was leuk om te doen (vind ik). Wietse vond de vaart ernaar toe het leukste, want dan schommelde de boot het meeste. Okke vond het op zich wel interessant, hij heeft tenminste geen nee, nee, nee geroepen.

The big day.

Vandaag wordt de grote dag, gaat Okke meewerken of krijgt hij de negeertherapie?

08.00 uur Okke wordt gehaald. Wij krijgen een gesprek met Paul, de psycholoog. Hij probeerd samen met ons te achterhalen waarom Okke zijn vingers in zijn oren stopt en hoe we patronen kunnen doorbreken, en dat zal niet 1,2,3 gaan en zal op sommige momenten zeker niet leuk zijn

09.00 uur Okke mag naar het dok. Het tellen voordat er iets gaat gebeuren lijkt erg goed te werken. Hij werkt niet mee, maar belangrijker, hij werkt ook niet tegen. Hij is toch best wel een van de gelukkigen, hij heeft vandaag dus drie dolfijnen, Bonnie met kind en Chabelitta. Kiezen gaat goed. Wat we niet goed begrijpen is dat hij dingen kiest waarvan wij denken dat hij die niet leuk vindt, zoals dansen met de dolfijn. Dit is een enorm gespetter en daar houd Okke niet van (denken wij tenminste als we naar zijn gezicht kijken). Ook het bellen blazen, spetterd wat, maar ja dat is wat hij gekozen heeft. Wat nog meer?Twee voeten tegen de snuit en achterwaarts (!) aangedreven worden. Hij mag ook nog even staart rijden (dolfijn op de rug en okke erboven op. Wat ook opvalt is dat hij, Okke, gemakkelijker om te draaien is, in het begin van de week wou hij dit nog niet.

09.30uur Okke mag gaan douchen.

Na het douchen mooi met Louise naar binnen, de rommel opruimen. Wij hebben dan het gesprek. Okke had vanochtend geen zin, hij gooide een plaatje weg en dat moest hij gaan oppakken van Lisette en dat deed hij dus niet. Dus kreeg hij negeertherapie.

Negeertherapie; wat houd dit in. Kort gezegd, als er iets van Okke verlangd wordt en hij wil het niet doen, dan moet eigenlijk de situatie zo onaangenaam mogeljk gemaakt worden zodat hij tot de conclusie komt dat hetgene wat hij moest doen eigenlijk niet zo onaangenaam is. Ondertussen wordt hij genegeerd, dus niet beloond. Lange zin, nog langere adem voor nodig.

Wat werd er allemaal gedaan om de situatie zo onaangenaam mogelijk te maken. Water over zijn kleding, werd tie niet warm of koud van. Airco uit, dito, en nog wat dingen. Op het moment dat Louise een handwaaier ging halen om wind naar hem te blazen, stond meneer op. Op dat moment zei Lisette nog een keer tegen hem dat hij het plaatje op moest rapen en dat heeft hij toen maar gedaan. Intussen zijn we dan bijna dan een uur verder. Dus een lange adem is nodig. Vanaf dat moment liep het eigenlijk goed en kon de watertherapie beginnen.

O ja, het inrollen als een worstje is geen diepteprikkeltherapie, maar diepe druk therapie. Heeft wel te maken met prikkels en Okke vindt dit fijn want hij heeft dit vandaag zonder tegenstribbelen weer ondergaan.

Wat hebben we nog meer gedaan? We hebben de ander kant van het eiland een klein beetje verkend. Vorige keer zijn we helemaal niet in de Jan Thiel marea geweest. Hebben we nu een klein beetje ingehaald. We hebben Ford Beekenburg en naar het oude quarentaine ziekenhuis geweest. Op de terugweg even wat gedronken bij Pirates Bay en toen op naar ons huiske.

Voor aankomend weekend, als ik zin heb dan typ ik wat anders wordt het maandag pas weer.

Te akiratu

Als een worstje

Vandaag gaan we iets nieuws proberen, we brengen Okke naar binnen ipv dat ze hem komen halen. We hadden een theorie over de vingers in de oren en die wilden we uitproberen. Als mensen naar Okke toekomen dan stopt meneer gelijk zijn vingers in zijn oren, maar wat als Okke naar die mensen toegaat? Dan gaan de vingers, in dit geval wel, dus ook in de oren. Theorie ontkracht, huiswerk voor Lisette.

Wij laten Okke achter bij Lisette en Louise en gaan naar buiten. Na een half uur komen ze naar buiten in zijn zwembroek met zijn cdtc shirt. Op naar het dok.

Uhm, waar blijft Okke? Iedereen ligt al in het water, maar Okke is nergens te vinden. Er gaat een lampje branden. We hebben gisteren afgesproken om te kijken wat Okke doet als hij genegeerd wordt als hij iets niet wil doen. En zouden ze dit aan het uitproberen zijn?

Ah, daar komt hij. Hee, het in het water gaan lijkt vlotter te gaan. Hij moet nu gaan kiezen uit drie dingen en dat gaat hem goed af (voor zover dat je dit kunt zien met een telelens).

Okke maakt vlug keuzes en die krijgt hij ook. Na een tijdje weer het water uit, wat activiteiten op het dok en wat is dat nu? Ze proberen hem in te pakken als een worstje. Grappig! Wie zou dat gaan winnnen? Lisette dus. Er wordt nog wat gedaan in de worststatus en hij wordt weer uitgepakt. Nog even het water in en dan naar de douches.

Inmiddels zitten wij te wachten en dat duurt lang. Links en rechts zien we de gesprekken met de therapeuten beginnen. Wietse is inmiddels ook al terug van de kidsclub, alleen Okke is er nog steeds niet. Weer een gevalletje van kijken wie er wint Okke of Lisette.

Daar komen ze aan. Okke weet precies wat er van hem verwacht wordt en hij gaat mooi met Louise mee naar binnen. Wij aan de praat met Lisette. Onze gedachte over waarom Okke zo laat is, was goed. Er was aan Okke gevraagd of hij meeging naar Bonnie. Daar had hij schijnbaar geen zin in en toen hebben net zolang geprobeerd te wachten totdat hij uit zijn eigen beweging meeging. Geprobeerd dus, want hij moest toch even geholpen worden. Het moeilijk in het water gaan, blijft een raadsel. Ze hebben tegen hem gezegd dat Lisette tot tien telt en dan in het water gaat en dat ze dat voor Okke ook doen. Het resultaat is wel dat hij nu met minder tegenstribbelen het water is ingegaan. Het worstje; schijnt een vorm van diepteprikkeltherapie te zijn. Okke vindt het best wel fijn om stevig ingepakt te worden, alleen het inpakken vindt hij dan weerniet zo fijn maar dat is waarschijnlijk meer omdat hij dit niet goed begrijpt. Bij het douchen was het weer het geval van iets aan hem gevraagd en hij wil het niet uitvoeren. Daarbij kijken wie er dus wint. Okke niet helemaal, maar Lisette ook niet.

Afgesproken is dus nu dat Lisette morgen mag gaan kijken wie er gaat winnen; Okke of Lisette.

Te akiratu

Prikkelende familyswim

Vandaag de 3de therapiedag, het thema is prikkelend.

Okke wil niet mee met Lisette en Louise, tenminste niet in eerste instantie. Is de drempel gepasseerd, dan kan, gaat en mag alles. En dat zien we als hij weer naar buiten komt. Hij trekt Lisette zowat naar het dok toe.

Wietse mag vandaag mee. Het is dokdag. Ook krijgen we te horen dat de familyswim vandaag is. Dat wordt dus een aanpassing in de planning; Strand eruit, dolfijn erin.

We zien dat Okke steeds moeizamer het water in wil, waarom weten we niet. Daar gaan we het over hebben met Lisette. Wietse wordt actief betrokken bij de therapie van Okke. Zij mag de foto's vasthouden waaruit Okke kan kiezen en dat doet ze goed. Met een juiste studie kan ze hier stage gaan lopen. In het water gaat het eigenlijk allemaal goed, de knuffel van Bonnie wordt niet helemaal geapricieerd maar dat mag de pret niet drukken. Wietse krijgt intussen uitleg over van alles en wat en natuurlijk over de dolfijn.

Dan weer even het dok op en prikkeltherapie. Okke schijnt dit toch enorm prettig te vinden, maar stiekum wisten we dat al, Tis un friemelaar.

Dan weer terug het water in en dat wil hij dus niet, maar als meneer nu eenmaal in het water is dan is alles goed. Nog wat rondjes met de dolfijn en intussen mogen papa en mama ook naar het dok komen. Hier zien we dus duidelijk dat hij wel geniet van de dolfijn. En dan is de tijd weer om.

Okke gaat met Louise naar binnen en Lisette komt bij ons zitten om de therapie door te spreken. Vandaag hebben ze gewerkt met een groot Fatboy kussen, daar dingen onder verstopt die hij dan moet gaan zoeken. De dingen die hij kan zien en bij kan als hij het kussen optilt die pakt hij, de dingen die er verder onder liggen laat hij liggen. Hij wil niet onder het kussen kruipen. Dit schijnt allemaal met prikkelverwerking te maken. Vraag me niet hoe het allemaal werkt, ik ben geen therapeut. We hebben het ook even gehad of het water ingaan. Wij zelf denken dat het een combi is van niet goed diepte kunnen inschatten en wat hoogtevrees. Lisette kan zich hier in vinden en gaat er over nadenken.

Family swim!!

Papa en mama hebben besloten dat zij niet mee doen aan de familyswim, we hebben het tenslotte 3 jaar geleden ook al gedaan. Alle tijd is voor Wietse; Ze heeft gedanst, geaaid, rondjes gezwommen, geknuffeld, laten springen, nog meer rondjes gezwommen, vis gekregen van Bonnie (die Bonnie dan weer inpikte, wat Wietse niet erg vond) en waarschijnlijk nog veel meer dingen. Ze mag het allemaal thuis zelf vertellen.

Wij stoppen ermee voor vandaag.

Te akiratu