Vandaag wordt de grote dag, gaat Okke meewerken of krijgt hij de negeertherapie?

08.00 uur Okke wordt gehaald. Wij krijgen een gesprek met Paul, de psycholoog. Hij probeerd samen met ons te achterhalen waarom Okke zijn vingers in zijn oren stopt en hoe we patronen kunnen doorbreken, en dat zal niet 1,2,3 gaan en zal op sommige momenten zeker niet leuk zijn

09.00 uur Okke mag naar het dok. Het tellen voordat er iets gaat gebeuren lijkt erg goed te werken. Hij werkt niet mee, maar belangrijker, hij werkt ook niet tegen. Hij is toch best wel een van de gelukkigen, hij heeft vandaag dus drie dolfijnen, Bonnie met kind en Chabelitta. Kiezen gaat goed. Wat we niet goed begrijpen is dat hij dingen kiest waarvan wij denken dat hij die niet leuk vindt, zoals dansen met de dolfijn. Dit is een enorm gespetter en daar houd Okke niet van (denken wij tenminste als we naar zijn gezicht kijken). Ook het bellen blazen, spetterd wat, maar ja dat is wat hij gekozen heeft. Wat nog meer?Twee voeten tegen de snuit en achterwaarts (!) aangedreven worden. Hij mag ook nog even staart rijden (dolfijn op de rug en okke erboven op. Wat ook opvalt is dat hij, Okke, gemakkelijker om te draaien is, in het begin van de week wou hij dit nog niet.

09.30uur Okke mag gaan douchen.

Na het douchen mooi met Louise naar binnen, de rommel opruimen. Wij hebben dan het gesprek. Okke had vanochtend geen zin, hij gooide een plaatje weg en dat moest hij gaan oppakken van Lisette en dat deed hij dus niet. Dus kreeg hij negeertherapie.

Negeertherapie; wat houd dit in. Kort gezegd, als er iets van Okke verlangd wordt en hij wil het niet doen, dan moet eigenlijk de situatie zo onaangenaam mogeljk gemaakt worden zodat hij tot de conclusie komt dat hetgene wat hij moest doen eigenlijk niet zo onaangenaam is. Ondertussen wordt hij genegeerd, dus niet beloond. Lange zin, nog langere adem voor nodig.

Wat werd er allemaal gedaan om de situatie zo onaangenaam mogelijk te maken. Water over zijn kleding, werd tie niet warm of koud van. Airco uit, dito, en nog wat dingen. Op het moment dat Louise een handwaaier ging halen om wind naar hem te blazen, stond meneer op. Op dat moment zei Lisette nog een keer tegen hem dat hij het plaatje op moest rapen en dat heeft hij toen maar gedaan. Intussen zijn we dan bijna dan een uur verder. Dus een lange adem is nodig. Vanaf dat moment liep het eigenlijk goed en kon de watertherapie beginnen.

O ja, het inrollen als een worstje is geen diepteprikkeltherapie, maar diepe druk therapie. Heeft wel te maken met prikkels en Okke vindt dit fijn want hij heeft dit vandaag zonder tegenstribbelen weer ondergaan.

Wat hebben we nog meer gedaan? We hebben de ander kant van het eiland een klein beetje verkend. Vorige keer zijn we helemaal niet in de Jan Thiel marea geweest. Hebben we nu een klein beetje ingehaald. We hebben Ford Beekenburg en naar het oude quarentaine ziekenhuis geweest. Op de terugweg even wat gedronken bij Pirates Bay en toen op naar ons huiske.

Voor aankomend weekend, als ik zin heb dan typ ik wat anders wordt het maandag pas weer.

Te akiratu