Voor vandaag hebben we besloten om toerist te zijn. We gaan dingen bekijken die we de vorige keer niet hebben gezien en we gaan onze hobby uitoefenen; Geocachen.

Gisteren alles goed voorbereid; laptop opengeklapt en info inwinnen. We gaan vandaag naar landhuis Ascencion, ze hebben daar, toevallig, open huis. Ff wat background info; Een landhuis in Curaçao werd op een hoger gelegen gedeelte van het land gebouwd zodat de eigenaren hun bezit, slaven,in de gaten konden houden.

Op weg hierna toe even gestopt om toch een cache te loggen, we komen mss niet meer terug en een cache op Curaçao op ons lijsteje, dat moet gewoon.

Als we aankomen op landhuis Ascencionstart de kerkdienst zowat. Hier maar niet naar binnen gegaan, je weet nooit of ze ons binnenhouden enwillen bekeren.Mooi gebouw, prachtig uitzicht en allemaal kraampjes vanwege het open huis. Okke trekt dit niet en het lijkt erop dat hij ziek wil worden. Maar gelukkig hebben ze hier wifi zodat hij op papa's telefoon kan youtuben. Omwille van Okke en ons tijdschema, ja turista, gaan we verder. We willen naar Museum Savonet in het Christoffel National Park. Hier aangekomen en op advies van de parkbeheerster besloten dit te laten schieten, ook omdat we hier nu niet kunnen lunchen.

De parkbeheerster weet wel een goed plekje om te gaan eten en het is vlakbij; Shete Boka. Ook een National Park. Ok, wij hier naar toe.

Leuk plekje, alleen de kaart is wat beperkt. Stoofpotje van Bakeljouw, Kip en Leguaan. Kippensoep en nog wat dingen.

Nou laten we de gok eens wagen; het wordt Bakeljouw en Leguaan voor papa en mama en kippensoep voor Wietse. Na een half uurtje wordt het allemaal gebracht, eerst de kippensoep, die ziet er goed uit, dan de Bakeljouw en Leguaan. Aha, dit is niet geheel wat we ervan hadden verwacht. Monique begint aan de Leguaan, Ikke aan de frietjes bij de Bakeljouw en Wietse aan de soep. Er wordt gewisseld, Monique krijgt de Bakeljouw, ik de leguaan en Wietse houdt der soep. Tja, wat ik moet ervan zeggen; "It's eatable, but not my favourite", oftewel "het is eetbaar, maar het zal nooit een favoriet worden". Waar smaakt het na? Kan ik niet echt zeggen omdat het samengekookt is met allerlei andere specerijen en groenten, maar dat we dit nog vlug zullen pakken? Nee, maar we hebben het geprobeerd (waarschijnlijk smaakt het beter als het beestje uitgeboond was). Kijk maar naar de foto's van dit gerecht. En intussen vist Wietse een stukje kip uit haar soep, die haar doet besluiten om te stoppen met de soep. Kippensoep in Nederland wordt toch uitgeserveerd zonder bot e.d.

Na deze maaltijd besluiten we naar ons stulpje te gaan en daar de warmte even uit te zitten voordat we naar het zwembad gaan.

O ja, Wietse heeft besloten dat ze natuurfotograve wordt (denk ik) vanwege de dierenfoto's die je ziet.

Te akiratu (dit schijnt Papiamentu te zijn. Dit zouden ze spreken op Curaçao. Te otro biaha is papimento en dat spreken ze op Aruba)